شما اینجا هستید:خانه » شعر » اشعارمیلاد حضرت علی علیه السلام » میلاد باسعادت مولودکعبه حضرت علی علیه السلام مبارکباد

میلاد باسعادت مولودکعبه حضرت علی علیه السلام مبارکباد

                                ع6

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخِي نَبِيِّكَ وَ وَلِيِّهِ وَ وَصِيِّهِ [صَفِيِّهِ‏] وَ وَزِيرِهِ  و مُسْتَوْدَعِ عِلْمِهِ وَ مَوْضِعِ سِرِّهِ وَ بَابِ حِكْمَتِهِ وَ النَّاطِقِ‏ بِحُجَّتِهِ‏ وَ الدَّاعِي‏ إِلَى‏ شَرِيعَتِهِ وَ  خَلِيفَتِهِ   فِي أُمَّتِهِ وَ مُفَرِّجِ الْكَرْبِ عَنْ وَجْهِهِ قَاصِمِ الْكَفَرَةِ وَ مُرْغِمِ الْفَجَرَةِ الَّذِي جَعَلْتَهُ مِنْ نَبِيِّكَ بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ الْعَنْ مَنْ نَصَبَ لَهُ مِنَ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ وَ صَلِّ عَلَيْهِ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَوْصِيَاءِ أَنْبِيَائِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِين‏ .

میلاد باسعادت وفرخنده حبل الله المتین ،اسد الله الغالب، امام المتقین مولود کعبه وصی نبی مکرم اسلام حضرت علی بن ابیطالب علیهما السلام بر همه شما مسلمین  بویژه همه پدران عزیز مبارکباد.
                                  اشعار میلاد حضرت علی علیه السلام

امشب ای کعبه زیارت کن زیارت کن خدا را

همچو جـان برگیر در بر جان ختم‌الانبیا را

چشم شـو سـر تا قدم، بنگر جمال کبریا را

بوسه زن خاک قـدم‌های علـی مرتضی را

رکـن ارکـان الهـی نــور حسـن ابتـدا را

پر کن از نور ولایت وسعت ارض و سما را

کعبـه! امشب آبـرو از مقـدم حیـدر گرفتی

خانۀ حقـی و صاحـب‌خانه را در بـرگرفتی

دل به حیدر دادی امـا دل ز پیغمبر گرفتی

جاودان مانی که امشب زندگی از سر گرفتی

بلکـه آب زندگـی از ساقـی کوثـر گرفتی

ناز کن؛ از خضر هم دیگر مگیر آب بقا را

ایـن محمّـد را روان و روح قرآن است کعبه!

این امیرالمؤمنین ایـن کل ایمان است کعبه

این همان حبل‌المتین این رکن ارکان است کعبه

این بـه جسم پاک کل انبیا جان است کعبه

میهمـانت میزبان مـلک امکـان است کعبه

می‌دهد از امر حق روزی تمام ماسوا را

فاطمه! بنت اسـد! وصـل خداوندت مبارک

بحر عصمت! گوهر بی‌مثل و مانندت مبارک

نقش لبخند علی بـر قلب خورسندت مبارک

عیـد میـلاد یگانـه طفـل دلبندت مبارک

مـادر شیـر خـدا! میـلاد فرزنـدت مبارک

داده ذات حـق بـه تـو آیینـۀ ایزدنما را

غلامرضا سازگار

ع4

 اشعار میلاد امام علی(ع) – مهدی نظری

علي كسي است كه كوثر از او سبو دارد

جهان نظام خودش را فقط ازاو دارد

فقط به خاطرحُب و ولايت مولاست

اگربهشت خداوند رنگ و بو دارد

علي كسي است كه عالم گداي قنبر اوست

اگرچه گوشه پيراهنش رفو دارد

براي اينكه علي پابه سينه اش بنهد

خداست شاهد من كعبه هم وضو دارد

علي كسي است كه هرشب كنارسجاده

بدون واسطه با دوست گفتگو دارد

ولادتش هدف كعبه رامشخص كرد

زخاك پاي علي كعبه آبرو دارد

علي كه پشت نبردش زره نمي خواهد

اگرچه لشگري ازسنگ روبرو دارد

رسيد آنكه خداكعبه رابه او بخشيد

گه ولادت او كعبه مدتي خنديد

رسيد حيدر و اين خاك نور باران شد

به يمن آمدنش عالمي مسلمان شد

همين كه دروسط كعبه او تولد يافت

گلِ خدا شد و كعبه به پاش گلدان شد

تمام گرمي بازار حسن يوسف بود

پس ازعلي چقدرنرخ يوسف ارزان شد

علي قدم زد و خورشيد زيرپاي علي

زخاك سر زده و آفتابگردان شد

امام كعبه رسيد و به يمن آمدنش

سرود روي لب مصطفي علي جان شد

براي آمدنش كعبه پيش دستي كرد

و سينه چاكي او زودتر نمايان شد

اگرچه قنبراو پادشاه قلب من است

ولي گداي علي هركه گشت سلمان شد

لبش كه وا شد و ‌ذكرخدا به لب آورد

زمين نه عالم هستي بهشت عرفان شد

علي امام من است و منم غلام علي

علي براي تمامي خلق سلطان شد

بنام شيرخدا لااله الا الله

پس از رسول مكرم علي ولي الله

ولاي شيرخدا آخرش ثمر دارد

چرا كه حب علي روي دل اثردارد

تمام لشكردشمن به خاك مي ريزند

اگر اراده كند ذوالفقار بردارد

تمامي غزوات رسول شاهد بود

ميان لشكر اسلام علي جگر دارد

زضربه هاي سرذوالفقار معلوم است

يدالله است علي واقعا هنر دارد

علي نياز به خوُد و زره نخواهد داشت

چرا كه از پر و بال ملك سپر دارد

اگرشكست نخورده زجنگ برگشته

دعاي فاطمه اش را به پشت سردارد

شجاعتش به كنار او معلم فضل است

به اين دليل كه مثل حسن پسر دارد

زچشم او همه عرش نور مي گيرند

چراكه دامن او حضرت قمر دار

بگو به مردم عالم بياورد يك بار

شبيه زينب او كسي اگر دارد

حسين اوست بهشتم تمام زندگيم

من از گدايي مولا دراوج بندگيم

من ازقديم به اين خانواده عبد درم

فداي محسن او صدهزار چون پسرم

تمام هستي خود را فروختم ديروز

كه نذرآمدنش قد كعبه گل بخرم

دوباره زائر ميخانه ی نجف شده ام

فتاد باردگر سوي صحن اوگذرم

بخاطر همه چيز ازخدام ممنونم

كه ياعليست نمازم دعاي هرسحرم

بدون  راه نجاتي به بركت مولا

خدا گواست در آماج كوهي ازخطرم

گه ولادت من باطنين ياحيدر

گره زده دل من را به صحن او پدرم

امام حضرت زهرا امير ملك ولا

فداي اينهمه لطف و صفات چشم ترم

شبي كه برلب من ذكر حيدري دادند

همينكه گفتم علي حكم نوكري دادند

مهدی نظری

باز مرا سوی لبِ خُم کشید     قصه ی دریا به تلاطم کشید

آمد و طوفان من آغاز شد     باز دری رو به دلم باز شد

ساقی افلاک! سلامٌ علیک!    ای پدر خاک! سلامٌ علیک!

وای اگر باز جوابم دهی        شعر بخوانم، تو شرابم دهی

دست تو را عشق که بالا گرفت  دست تو نه دست خدا را گرفت

بر نکش از چهره تو کامل نقاب  تا نپرستند تو را بوتراب!

روح امین پیش تو پر باز کرد   با تو محمد سخن آغاز کرد

نوح شده غرق تو ای ناخدا     کشتی او را برسان تا خدا

قطره تو را دیده و دریا شده   «خاک ضعیف از تو توانا شده»

بَه! بِه تو و تیغ بلاجوی تو     شیری و شیران همه آهوی تو

بر سر ذوق آمده پروردگار   بس که می آید به تو این ذوالفقار

کار هزار آیت اعظم کنی      گوشه ی ابرو تو اگر خم کنی

ای خط توصیف تو بی خاتمه    جلوه ی ظاهر شده ی فاطمه

اول و آخر سر یک موی تو    ظاهر و باطن تو و بانوی تو

کشتی خلقت به هدف می رسد  تا که به ایوان نجف می رسد

  قاسم صرافان

شکر خدا مست می کوثرم     شکر خدا فاطمه شد مادرم

شکر خدا اهل تولا شدم        عاشق ذریه ی زهرا شدم

شکر خدا بر در این خانه ام     شکر خدا نوکر این خانه ام

شکر خدا پیش علی رو زدم      دم ز عطا و کرم او زدم

شکر خدا قلب و دلم با علی ست شکر خدا ذکر لبم یا علی ست

نام و نشان گر چه ندارم ولی    نوکر و مسکین علی ام علی

گر که بپرسند گدای که ای     ریزه خور خوان عطای که ای

نازم و گویم که کنم سروری    شکر خدا حیدریم حیدری

خاک سر راه توام یا علی     دشمن بدخواه توام یا علی

از قفس غصه رها شد دلم     شکر خدا کرب و بلا شد دلم

مهر حسین است چراغ شبم   شکر خدا سینه زن زینبم

شکر خدا گر چه که بی مایه ام  با پسر فاطمه همسایه ام

شکر خدا مست می او شدم   ریزه خور ضامن آهو شدم

شکر خدا نرفته ام راه کج     ذکر لبم گشته دعای فرج

    سید مجتبی شجاع

u8

مدح امیرالمومنین(ع)

ما مسلمانیم و مُهر وحدت ما یا علی است

وحدت آن دارد که او را رهبر و مولا علی است

چیست وحدت؟ چنگ بر «حبل‌المتین» حق زدن

ای تمام مسلمین حبل‌المتین تنها علی است

تفرقه یعنی جدا از دامن حیدر شدن

متحد باشید ای یاران امام ما علی است

در سپهر وحدت و ایمان و عشق و اتحاد

محور توحید و خورشید جهان‌آرا علی است

من کی‌ام تا نفس پیغمبر امام ما شود

فاش می‌گویم امام حضرت زهرا علی است

ما تمـام عمـر بـا قـرآن و عترت زیستیم

نیستیم آن دم که در خطّ ولایت نیستیم

کیست احمد؟ شهر علم کبریا و در: علی است

باطن و ظاهر علی، اول علی، آخِر علی است

دست و شمشیر خدا، چشم خدا، وجه خدا

نص قرآن است آری، نفس پیغمبر علی است

آن دو تن باید که بگریزند از میدان جنگ

تا شود معلوم تنها فاتح خیبر علی است

فتح بدر و فتح خیبر حقِ شیرِ داور است

الفرار ای روبهان از معرکه، حیدر علی است

گر شوی غافل به سوی این و آنت می‌برند

ای برادر راه خود را گم نکن، رهبر علی است

«میثما» نه شافعی نه مالکی نه حنبلی

بعـد پیغمبر فقط مـولا علی مولا علی

امشب حرم خدا حرم شد    از مقدم يار محترم شد

كعبه شده محو ومات ومدهوش ديوار زهم گشوده آغوش

هرقطعة سنگ،كوه طوري است هرنخلة خشك،نخل نوري است

در زمزمه‌هاي آب زمزم              آواي علي علي است هر دم

اي هجر، شب وصال تبريك           مجد و شرف و جلال تبريك

هر ريگ روان شده ثناگو               با ذكر علي علي علي هو

سر زد ز صفا صفاي مطلق         اي مرده بگو علي علي حق

حوران همه جان به كف نهادند           در پشت مقام ايستادند

بت‌هاي حرم به سجده رفتند           با هم، دم يا علي گرفتند

ای كعبه زهي زهي سعادت            ميلاد تو شد از اين ولادت

اي كعبه سعادتت مبارك                     اي بيت، ولادتت مبارك

اي دختر شير، شير زادي               بر خلق جهان امير زادي

این شیر خداست روي دستت    شمشير خداست روي دستت

اين جان محمد است، مادر                قرآن محمد است، مادر

تو حامل نور سرمد استي             تو مادر جان احمد استي

بر خويش ببال مام كعبه                   طفل تو بُود امام كعبه

نوزاد تو پير كائنات است                طفل تو امير كائنات است

روزی كه نبود نام هستي               مي‌كرد علي خداپرستي

از صبح ازل علي، علي بود        پيوسته به هر ولي ولي بود

در بود و نبود مقتدا بود                او بود و محمد و خدا بود

ای نفس رسول و جان قرآن        اي دست خدا، زبان قرآن

خورشيد بلند بام كعبه                     از صبح ازل امام كعبه

اي خانة كعبه زادگاهت              اي صحنة حشر دادگاهت

تو احمد و احمد است حيدر          يك روح كه ديده در دو پيكر

گفتار همارة تو تنزيل                    شاگرد قديمي تو جبريل

در ليلة قدر، قدر قدري                   در صحنه بدر، بدر بدري

ميدان نبرد پاي بستت                   شمشير نيازمند دستت

تو قله عرش را اميري                       يا همدم كودك صغيري؟

غير از تو که،اي خداي را شيربخشیده به خصم خويش شمشير؟

در ملك وسیع حق امامي                   با پير فقير هم كلامي

با آنكه امام جمع بودي                   در بزم فقير، شمع بودي

تو مالك عرش در زميني            حيف است ميان ما نشيني

در عرش امام آفتابي                      در فرش چرا ابوترابي؟

اي قلب تو خانة محمد                 جاي تو به شانة محمد

تو بت‌شكن و خداپرستي          بر شانه وحي بت شكستي

بت‌هاي حرم قيام كردند               بر تو همگي سلام كردند

هر بت كه فتاد و بر زمين خفت    فرياد كشيد و يا علي گفت

اي پشت سرت دعاي كعبه         اي بت‌شكن خداي كعبه

اي مهر تو لطف بي‌نهايت                  توحيد و نبوت و ولایت

مهر تو بود تمام دينم                       تا كور شود عدو من اینم

روزي كه نه آب و نه گِلم بود                  جاي تو به خانة دلم بود

با مهر تو روي خود نمودم                با مهر تو چشم خود گشودم

دل را به ولات زنده كردم                    گه گريه و گاه خنده كردم

اي شهد ولایت تو شيرم           اي كرده به عشق خود اسيرم

مادر که میان گاهواره                      می کرد به صورتم نظاره

هر شب كه به گاهواره خفتم            تا صبح علي علي شنفتم

صد شكر خداي را که هر دم              با دوستي تو رُشد كردم

عمري به محبتت اسيرم                        تا با تو بمانم و بميرم

اي مهر تو بود و هست ميثم             فردا تو بگیر دست میثم

 حاج غلامرضا سازگار

 

 

 

 

 

ارسال دیدگاه

پشتیبانی فنی توسط Nipoto.ir

بازگشت به بالا